track of the day/My Home Town – Paul Anka

track of the day/My Home Town – Paul Anka

Ο Paul Anka (γεννημένος 30 Ιουλίου 1941) είναι μια από τις κλασικές περιπτώσεις Καναδού καλλιτέχνη που κάνει καριέρα στην Αμερική.
Ο Paul Anka έγινε αρχικά διάσημος ως είδωλο εφήβων στα τέλη του 1950 και 1960 με hit τραγούδια όπως το “Diana”, “Lonely Boy”, και ” Put Your Head on My Shoulder”. Επίσης έγραψε το πασίγνωστο θέμα για την τηλεοπτική εκπομπή The Tonight Show του Johnny Carson, και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Tom Jones το τραγούδι «She’s a Lady», αλλά και τους στίχους για το πασίγνωστο τραγούδι του Frank Sinatra “My Way”.

Το 1983 έγραψε με τον Michael Jackson το τραγούδι “I Never Heard”, το οποίο ξανακυκλοφόρησε το 2009 με την επωνυμία “This Is It”.

Ένα πρόσθετο τραγούδι που Jackson συν-έγραψε με τον Anka το 1983 και θα κυκλοφορήσει στο εγγύς μέλλον είναι το “Love Never Felt So Good”, το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1984 με τον Johnny Mathis.
Ο Paul Anka έγινε πολιτογραφημένος πολίτης των ΗΠΑ το 1990.

Από την δεκαετία του 1960 Anka άρχισε να εμφανίζετε και ως ηθοποιός τραγουδιστής και σε ταινίες Girls Town (1959), Look in Any Window (1961), και Captain Ron (1992).

Τα “Lonely Boy ” και “My HomeTown”, ήταν από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του στην κινηματογραφική του καριέρα ως τραγουδιστής. Στη συνέχεια πήγε για να γίνει ένας από τους πρώτους ποπ τραγουδιστές των ζωντανών παραστάσεων κυρίως στα καζίνο του Λας Βέγκας. Ο Anka επιστρέφει στον Καναδά πολλές φορές το χρόνο, παίζοντας τακτικά για sold out πλήθη στο Fallsview Casino στο Niagara Falls, του Οντάριο και σε όλες τις μεγάλες πόλεις.

Το πολύ σκοτεινό τρέιλερ του ‘Homecoming’ μας προετοιμάζει για την πιο δυνατή τηλεοπτική στιγμή της Julia Roberts.

Το πολύ σκοτεινό τρέιλερ του ‘Homecoming’ μας προετοιμάζει για την πιο δυνατή τηλεοπτική στιγμή της Julia Roberts.

Το ‘Homecoming’ ετοιμάζεται να καθηλώσει τους συνδρομητές του Amazon Prime από τις 2 Νοεμβρίου, και από το ολόφρεσκο δεύτερο τρέιλερ αυτού του πολυαναμενόμενου ψυχολογικού θρίλερ, είναι πλέον προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες σειρές της φετινής σεζόν, στην οποία η Julia Roberts μάλλον δίνει ρέστα στον πιο δυνατό ρόλο της στη μικρή οθόνη.

Η ιστορία του ”Diana” του Paul Anka

Η ιστορία του ”Diana” του Paul Anka

Το «Diana» κυκλοφόρησε το 1957 και περιλαμβάνεται στο δίσκο του Paul Anka «Paul Anka».

Ο γεννημένος στην Οτάβα του Καναδά τραγουδιστής, ήταν μόλις 15 ετών όταν έγραψε το «Diana». Το τραγούδι έχει ως θέμα την εκδήλωση της αγάπης ενός εφήβου που είναι ερωτευμένος με μία μεγαλύτερή του. Ο Paul Anka το έγραψε μέσα σε 20 λεπτά και έμπνευση αποτέλεσε η χωρίς ανταπόκριση αγάπη που είχε για μία μεγαλύτερή του κοπέλα. Πολλά δημοσιεύματα, αλλά και δίσκοι του Paul Anka, αναφέρουν ότι το αντικείμενο του πόθου του ήταν η Diana Ayoub, η οποία ήταν babysitter της αδελφής του. Όμως ο ίδιος ο Paul Anka δήλωσε ότι τη γνώρισε στην εκκλησία του Αγίου Ηλία, στη διασταύρωση των οδών Lyon και MacLaren στην Οτάβα, και από τότε αναπτύχθηκε η φιλία τους.

Σε μία συνέντευξη που έδωσε το 1965 στην εφημερίδα Ottawa Citizen, η Diana Ayoub είπε:
– Υποθέτω ότι δεν ήμουν ποτέ πραγματικά ερωτευμένη με τον Paul, αλλά ήμασταν πολύ καλοί φίλοι. Ο Paul φαινόταν τόσο μικρός εκείνη την εποχή, που ποτέ δεν τον είδα ερωτικά.

Ωστόσο είπε ότι δεν είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας. Δύο χρόνια το πολύ. Όταν γράφτηκε το τραγούδι, ο Paul Anka ήταν 15 ετών και η Diana ήταν 17. Έτσι, ενώ οι στίχοι του τραγουδιού ξεκινούν με το «I’m so young and you’re so old», η διαφορά ηλικίας ήταν στην πραγματικότητα περισσότερο φανταστική παρά πραγματική. Επιπλέον, η Diana Ayoub είπε ότι ο Paul Anka ήταν τότε ντροπαλός και της έπαιξε μόνο τη μουσική στο πιάνο.
Diana Ayoub: Νομίζω ότι ήταν πολύ ντροπαλός για να τραγουδήσει τους στίχους μπροστά μου.

Σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό Reader’s Digest, ο Paul Anka είπε για το τραγούδι: Ήμουν έφηβος και είχα ταλέντο στο γράψιμο. Είχα ασχοληθεί με την τοπική εφημερίδα επειδή ο γείτονάς μου ήταν ένας από τους συντάκτες. Ο κύριος Finn στην Ottawa Citizen. Έγραψα μερικά διηγήματα. Τότε πήρα πιάνο, έγραψα μερικά ποιήματα και γινόμουν λίγο καλύτερος στο πιάνο. Πήρα ένα ποίημα που έγραψα γι’ αυτό το κορίτσι με το οποίο είχα τσιμπηθεί και άρχισα να βάζω σ’ αυτό μία μελωδία. Ξεκίνησα να το τραγουδάω σε πάρτι, στη χορωδία και σε θεατρικές παραγωγές και είπα «Διάολε, μου αρέσει αυτό το πράγμα!».

Ο Paul Anka ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς ταλέντων και κάνοντας μιμήσεις σύγχρονων αστέρων όπως του Frankie Laine και του Johnnie Ray.

Το 1956, λίγο μετά τα 15αγενέθλιά του, ο Paul Anka αγόρασε για τον εαυτό του ένα εισιτήριο για το Los Angeles. Φεύγοντας, υποσχέθηκε στη Diana ότι θα επιστρέψει αφού γνωρίσει επιτυχία και θα την πάει βόλτα με το αυτοκίνητό του για να αντισταθμίσει τις πολλές βόλτες που είχε κάνει με το δικό της.

Ο Paul Anka έμεινε στο Los Angeles με έναν θείο του, ενώ προσπαθούσε να φτιάξει όνομα ως τραγουδιστής. Στο τέλος της χρονιάς έπεισε τον πατέρα του να τον αφήσει να πάει στη Νέα Υόρκη. Ο πατέρας του συμφώνησε με μία προϋπόθεση: αν ο Paul Anka δεν τα κατάφερνε στη Νέα Υόρκη, θα επέστρεφε στο σπίτι του στην Οτάβα. Έτσι, ο Paul Anka δανείστηκε 100 δολάρια από τον πατέρα του και πήγε στη Νέα Υόρκη μαζί με 4 τραγούδια που είχε γράψει.

Λίγο μετά την άφιξή του, ο Paul Anka κανόνισε μία συνάντηση με τον Don Costa, στέλεχος της ABC/Paramount Records, ο οποίος συμφώνησε να ακούσει λίγα λεπτά από τη μουσική του νεαρού Καναδού. Αφού τον άκουσε να παίζει μερικά από τα τραγούδια του στο πιάνο, μεταξύ των οποίων και το «Diana», ο Don Costa εντυπωσιασμένος κάλεσε τους συναδέλφους του και του πρόσφερε μία συμφωνία που θα βοηθούσε τον Paul Anka να γίνει είδωλο των εφήβων τη δεκαετία του 1950. Μέσα σε λίγες μέρες, ο πατέρας του Paul Anka ήταν στη Νέα Υόρκη υπογράφοντας συμβόλαιο για λογαριασμό του γιου του, ο οποίος ήταν ακόμα ανήλικος και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να υπογράψει ο ίδιος.

Η δισκογραφική εταιρία αποφάσισε να κυκλοφορήσει το «Diana» ως το πρώτο single του καλλιτέχνη. Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε το Μάιο του 1957 στο στούντιο του Don Costa στη Νέα Υόρκη και χρειάστηκε μόνο μία λήψη. Η μουσική του τραγουδιού βασίστηκε σ’ ένα δημοφιλή Latin ρυθμό, ονόματι cha-lypso, που είναι μία μορφή τροποποιημένου cha-cha πάνω σε beat calypso. Αυτός ο ρυθμός είχε επινοηθεί μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, όταν οι έφηβοι χρειάζονταν ένα ειδικό βήμα για να χορέψουν το «Love Is Strange» των Mickey & Sylvia.

Το «Diana» κυκλοφόρησε σε single στις 2 Ιουλίου του 1957. Στις 8 Σεπτεμβρίου, ο Paul Anka ερμήνευσε το τραγούδι στην τηλεοπτική εκπομπή του CBS «The Ed Sullivan Show» και σε λίγες μέρες το τραγούδι του έγινε Νο 1 σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Στις 30 Σεπτεμβρίου το «Diana» έγινε Νο 1 στη Μεγάλη Βρετανία ρίχνοντας από την κορυφή το «All Shook Up» του Elvis Presley. Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Paul Anka ήταν ο πρώτος έφηβος του οποίου το single ξεπέρασε τις 1.000.000 πωλήσεις. Το τραγούδι έγινε επίσης Νο 1 στην Αυστραλία και τον Καναδά και έφτασε στο Νο 2 των Η.Π.Α. και του Βελγίου.

Το «Diana» έγινε ο παιάνας του 1957 και ανέδειξε τον Paul Anka σε διεθνή αστέρα και είδωλο των εφήβων. Μέσα στην επόμενη διετία, το γεγονός αυτό αξιοποιήθηκε με μια σειρά από πολύ δραματικές μπαλάντες για τον εφηβικό έρωτα (ή την έλλειψή του).

Ο Paul Anka, σε αντίθεση με τους βετεράνους δημιουργούς της Tin Pan Alley, ήταν σε θέση να έρχεται σε επαφή με εφήβους και να αποδίδει τα συναισθήματά τους καθώς ήταν κι ο ίδιος ένας από αυτούς. Αυτή η τάση, μάλιστα, θα εντεινόταν στις επόμενες δεκαετίες.
«Η ζωή μου ως έφηβος τελείωσε στα 16 μου. Πήγα σε άλλη σφαίρα», δήλωσε ο Paul Anka.

Η Diana Ayoub ποτέ δεν φαντάστηκε ότι το τραγούδι που έγραψε γι’ αυτήν ο Paul Anka θα γνώριζε τόσο μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα τράβηξε κι αυτή με τη σειρά της τα φώτα της δημοσιότητας. Έδωσε διάφορες συνεντεύξεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και εφημερίδες για το πώς είναι να είσαι η μούσα ενός καλλιτέχνη, για τη φιλία της με τον Paul Anka αλλά και για την τεράστια προσοχή που έλαβε όταν το τραγούδι σάρωσε τα ερτζιανά κύματα. Η Diana Ayoub υπηρέτησε και ως πρόεδρος στο Fun Club του Paul Anka στην Οτάβα καθώς αποτελούσε έναν από τους πιο ένθερμους θαυμαστές του τραγουδιστή. Ο Paul Anka, πιστός στο λόγο του, επέστρεψε στην Οτάβα όταν είχε γίνει πλέον όνομα και είχε αποκτήσει φήμη και πήρε τη Diana Ayoub βόλτα με το αυτοκίνητό του. Η Diana Ayoub και ο Paul Anka συναντήθηκαν αρκετές φορές και στη Νέα Υόρκη. Το 1965, σε μία συναυλία του Paul Anka στην Οτάβα, ο τραγουδιστής ανέβασε πάνω στη σκηνή τη Diana υπό το φως των προβολέων.

Το 1958, ο Paul Anka τραγούδησε και μία ιταλική εκδοχή του τραγουδιού, με τίτλο επίσης «Diana», σε στίχους του Mario Panzeri. Το 1963, κι αφού ο Paul Anka υπέγραψε στην RCA Records, ξαναηχογράφησε το «Diana» μαζί με πολλές άλλες επιτυχίες. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε και το «Remember Diana». Λέγεται ότι από το 1957 έως το 1963, το «Diana» έχει ηχογραφηθεί περισσότερες από 300 φορές σε 16 διαφορετικές χώρες. Παγκοσμίως, η πρώτη εκτέλεση του Paul Anka πούλησε πάνω από 9.000.000 αντίτυπα.

 

Άλλες εκτελέσεις

David Ross (Σεπτέμβριος 1957, σε single).
Johnny O’Keefe & the Dee Jays (Δεκέμβριος 1957, στο EP «Whole Lotta Shakin’»).
Barry Frank (1957, σε single).
The Q-Tees & the Jazzmen (1957, σε single).
Conny (1957, γερμανική εκτέλεση σε single).
Frankie Avalon (Φεβρουάριος 1958, στο δίσκο «Frankie Avalon»).
Peter Kraus (Μάρτιος 1958, γερμανική εκτέλεση σε single).
Frankie Lymon & the Teenagers (Ιούλιος 1958, στο δίσκο «Rock ‘N Roll With Frankie Lymon»).
Armando Trovajoli (1958, ορχηστρική εκτέλεση στο δίσκο «Magic Moments Et La Capannina Di Franceschi»).
Claude Bolling (1958, στο single «Bad Boy»).
Georges Jouvin (1958, ορχηστρική εκτέλεση στο δίσκο «Nel Blu Dipinto Di Blu»).
Carlos Gonzaga (1958, στο δίσκο «Carlos Gonzaga»).
Undine von Medvey (1958, γερμανική εκτέλεση στο single «River Kwai March»).
Lasse Liemola Ja Erkki Ertaman Orkesteri (1958, φινλανδική εκτέλεση στο single «Olet Kohtaloni»).
Boguslaw Wyrobek (Ιούλιος 1960, στο EP «Boguslaw Wyrobek»).
Conway Twitty (Δεκέμβριος 1960, στο δίσκο «The Rock And Roll Story»).
Mar-Keys (Σεπτέμβριος 1961, ορχηστρική στο single «Morning After» και τον Οκτώβριο του 1961 στο δίσκο «Last Night»).
Bobby Vee (1961, στο δίσκο «Bobby Vee with Strings and Things»).
Johnny Hallyday (1961, στο δίσκο «Johnny Hallyday Sings America’s Rockin’ Hits»).
The Topsiders (1963, στο δίσκο «Rock Goes Folk»).
Alton Ellis & Tommy McCook & the Supersonics (1969, σε δίσκο 45 στροφών).
Rock-Ragge (1971, στο δίσκο «Rockgala Pa Dambergs – Fridens, Kilowatt & Rivaler).
New Jordal Swingers (1974, στο δίσκο «Rock Machine»).
Jussi & The Boys (1974, φινλανδική εκτέλεση στο δίσκο «Pojat Asialla»).
Mud (Ιούλιος 1975, στο δίσκο «Mud Rock Volume II»).
Salomon (1976, στο δίσκο «Salomon»).
George Faith (1977, στο δίσκο «To Be a Lover»).
Flying Saucers (1977, στο δίσκο «Rock ‘N Roll Graffiti House»).
Θέμης Ανδρεάδης (Μάρτιος 1980, με τίτλο «Νταρντάνα», σε στίχους του Γιάννη Καραλή, στο δίσκο «Ως Εξής…». Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Κιουρκτσόγλου. Παραγωγή: Σπύρος Ράλλης. Ηχογράφηση: Studio Era. Ηχολήπτης: Γιάννης Κιουρκτσόγλου).
Will Tura (1980, ολλανδική εκτέλεση στο δίσκο «Liedjes Die Ik Graag Had Gezongen»).
Mike Berry (Μάρτιος 1981, σε single).
The Heptones (1988, στο δίσκο «Good Vibes»).
Jive Bunny and the Mastermixers (1989, ως sample στο κομμάτι «Lover’s Mix»).
Alejandra Guzman (1989, ισπανική εκτέλεση στο δίσκο «Dame Tu Amor»).
Χάρρυ Κλυνν (1992, με τίτλο «Stand By Me Ellada», σε στίχους του Γιάννη Κακουλίδη, στο άλμπουμ «Γρανίτα Από Τζατζίκι»).
Paul Anka & Ricky Martin (1996, στο άλμπουμ «Amigos»).
Die Flippers (1996, γερμανική εκτέλεση στο άλμπουμ «Liebe Ist… Mein Erster Gedanke»).
The Pete Best Band (Αύγουστος 1999, στο άλμπουμ «Casbah Coffee Club»).
Danny Fabry (2002, στο άλμπουμ «The Greatest International Hits By Danny Fabry»).
Misfits (Ιούλιος 2003, στο άλμπουμ «Project 1950»).
Singuila (2003, ως sample στο τραγούδι «C’Est Trop»).
Caetano Veloso (Μάιος 2004, στο άλμπουμ «A Foreign Sound»).
Andy Lee Lang & The Marco Zarello Big Band (2004, ως μέρος του «Paul Anka Medley»).
Cagey Strings (2006, στο άλμπουμ «Oldies Vol. 5».
Adriano Celentano & Paul Anka (Νοέμβριος 2006, με ιταλικούς στίχους του Giulio Rapetti, γνωστού και ως Mogol, και με τίτλο «Oh Diana» στο άλμπουμ «Unicamente Adriano Celentano»).
Roby Solo (2009, στο άλμπουμ «L’ Emozione Della Voce»).
Klostertaler (Φεβρουάριος 2010, γερμανική εκτέλεση στο άλμπουμ «Abschied Kann Ein Anfang Sein»).
Johnny Earl & Jive Street (2011, στο άλμπουμ «Something for Everyone»).
Το «Diana» ακούγεται στις ταινίες «Γρανίτα Από Λεμόνι» (Eskimo Limon, 1978), «The Year My Voice Broke» (1987), «Summertime Blues: Lemon Popsicle VIII» (1988), «Makinavaja, El Ultimo Choriso» (1992), «Mr Payback: An Interactive Movie» (1995), «Απεγνωσμένα Δική Σου» (Committed, 2000), «Wellkåmm to Verona» (2006) και «Τα Μικρά Όνειρα Της Νιότης Μου» (Quartier Lointain, 2010). Επίσης ακούστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή «The Ernie Sigley Show» (1974) και στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Freddie Mercury, The Untold Story» (2000).

Το 2013 ο Paul Anka, κάνοντας λογοπαίγνιο με το «Diana», κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Dianacally Yours», μία συλλογή τραγουδιών από την περίοδο 1957-1962.

Το New Musical Express κατέταξε το «Diana» στο Νο 74 των 100 καλύτερων τραγουδιών της δεκαετίας του 1950 γράφοντας: «ηχογραφημένο όταν ο αξιοσημείωτος Anka –ο οποίος επίσης έγραψε το τραγούδι- ήταν μόλις 15 ετών, αυτό το ζωηρό κομμάτι του doo-wop μετατράπηκε σε ένα από τα singles με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Σχεδόν αμέσως καθιέρωσε τον Καναδό Anka ως σημαντικό ερωτικό τραγουδιστή, ο οποίος συνεχίζει να ηχογραφεί και να δίνει συναυλίες μετά τα 70 του».

Πολλοί πίστευαν ότι με το «Diana» ο Paul Anka θα ήταν άλλη μία περίπτωση τραγουδιστή της μίας επιτυχίας. Όμως, το 1958, τα «You Are My Destiny» και «Crazy Love» εδραίωσαν τον τραγουδιστή στο καλλιτεχνικό στερέωμα, ενώ το 1959 ο Paul Anka επιλέχθηκε να παίξει ένα ρόλο στη χαμηλού προϋπολογισμού ταινία «Το Άλλοθι Μιας Νύχτας» (Girls Town). Σ’ αυτή την ταινία, ο Paul Anka τραγούδησε το «Lonely Boy», το οποίο έγινε μία από τις μεγαλύτερές του επιτυχίες. Στη συνέχεια ακολούθησαν το «Put Your Head On My Shoulder», «It’s Time To Cry», «Puppy Love» και «My Home Town», όλα τραγούδια που μπήκαν στο αμερικανικό Top 10 αποδεικνύοντας ότι ο Paul Anka ήρθε για να μείνει. Δέκα χρόνια αργότερα, κι ενώ είχαν μεσολαβήσει και πολλές άλλες επιτυχίες, ο Paul Anka έγραψε τους στίχους στο συγκλονιστικό «My Way» (1969), που έγινε γνωστό με τη φωνή του Frank Sinatra, και δύο χρόνια αργότερα έγραψε το «She’s A Lady» (1971) που ερμήνευσε ο Tom Jones. Χαρακτηριστικό της ιδιότητας του Paul Anka ως σημαντικού δημιουργού είναι και το «Love Never Felt So Good», που κυκλοφόρησε το 2014 με τις φωνές των Michael Jackson και Justin Timberlake, τραγούδι που συνέγραψε ο Paul Anka με τον Michael Jackson και που γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία 57 ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη επιτυχία του Paul Anka!

DIANA – Paul Anka

I’m so young and you’re so old
This, my darling, I’ve been told
I don’t care just what they say
‘Cause forever I will pray

You and I, we will be as free
as the birds up in the trees
Oh, please stay by me, Diana

Thrills I get when you hold me close
Oh my darling, you’re the most
I love you but do you love me?
Oh Diana, can’t you see?

I love you with all my heart
and I hope we will never part
Oh, please stay by me, Diana

Oh, my darling, oh, my lover
Tell me that there is no other
I love you with my heart
Oh-oh, oh-oh, oh-oh-oh-oh

Only you can take my heart
only you can tear it apart
when you hold me in your loving arms
I can feel you giving all your charms

Hold me darling, hold me tight
and squeeze me baby with all your might
Oh, please stay by me, Diana

Oh please, Diana (x2)

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης

 

«Εκατό στίχοι και ένα ποίημα»

«Εκατό στίχοι και ένα ποίημα»

Η φωνή και το πνεύμα των Pet Shop Boys μιλά με αφορμή την έκδοση ενός λευκώματος με τους ιδιοφυείς στίχους του για το ντουέτο που εδώ και 35 χρόνια αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους Ποπ θεσμούς

“Εκατό στίχοι και ένα ποίημα” λέγεται το λεύκωμα που επιμελήθηκε ο 64χρονος πλέον Νιλ Τέναντ των Pet Shop Boys και είναι ακριβώς αυτό που δηλώνει ο τίτλος. Πρόκειται για την επιλογή εκατό τραγουδιών τους στίχους των οποίων έγραψε ο ίδιος για λογαριασμό του δημοφιλούς πλην αστείρευτα εκλεκτικού ντουέτου που εδώ και τριάντα πέντε χρόνια αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές σταθερές που έχει αναδείξει ο Ποπ Κανόνας.

Οι Pet Shop Boys είναι προ πολλού Θεσμός όχι μόνο λόγω διάρκειας και αξιοθαύμαστου «ποιοτικού ελέγχου» στον οποίο υποβάλλουν τα χορευτικά/συνθετικά αποστάγματα ζωής που συγκροτούν το τεράστιο πλέον υλικό τους, αλλά κυρίως ίσως από τους εξαιρετικά πνευματώδεις, συμπυκνωμένους, γλυκόπικρους, άλλοτε διακριτικά σκωπτικούς και άλλοτε θριαμβευτικά υπερβατικούς στίχους ενός υποδειγματικού, ιδιοφυούς ποπ διανοούμενου όπως ο Τέναντ.

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται στίχοι από τις πιο δημοφιλείς τους επιτυχίες αλλά και από λιγότερες γνωστές «πίσω όψεις» όπως το The Ghost of Myself στο οποίο ο Νιλ Τέναντ θυμάται μια εποχή στα τέλη της δεκαετίας του ’70 όπου συζούσε με την τότε κοπέλα του πριν αποδεχτεί την γκέι ταυτότητά του.

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου, παραχώρησε μια συνέντευξη στον Guardian, από την οποία σταχυολογήσαμε κάποια αποσπάσματα χαρακτηριστικά της καλλιεργημένης και πάντα ενδιαφέρουσας σκέψης του…

«Θυμάμαι μικρός που είχα ακούσει το Strawberry Fields Forever και ακολούθως είχα διαβάσει την «εξήγηση» του τραγουδιού από τον Τζον Λένον που έλεγε ότι στόχος του ήταν να λειτουργεί σαν συνομιλία. Αυτό εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι είχα βαθιά επίδραση σε μένα. Θυμάμαι επίσης μια συνέντευξη του Φρανκ Σινάτρα όπου έλεγε ότι ιδανικά οι στίχοι πρέπει να εκφράζονται με τη μορφή συνομιλίας. Πάντα αυτό προσπαθούσα να πετύχω. Μπορεί να μην σου έρχεται αυτομάτως στο μυαλό ως κορυφαία στιχουργός, όμως η Μαντόνα γνωρίζει καλύτερα από τους περισσότερους πώς να δίνει έμφαση στη σωστή συλλαβή».

«Νομίζω ότι όσον αφορά στο Brexit, συχνά όλα μοιάζουν να καταλήγουν στη φύση των social media. Τα social media προωθούν έναν συναισθηματικό παραλογισμό σε όλες τις απωθητικές μορφές του: ρατσισμός, προκατάληψη και φυσικά εθνικισμός»   «Όταν ήμουν φοιτητής στις αρχές της δεκαετίας του ’70, είχα γράψει υπό τη μορφή εργασίας μια «απολογία» της Αυστρο-Ουγγρικής αυτοκρατορίας. Ακόμα πιστεύω ότι ήμουν στο σωστό πνεύμα. Είναι εύκολο να παρουσιάζεται η σταθερότητα ως βαρετή, αφού χαθεί όμως την εκτιμάς βαθιά. Εκτιμώ πολύ το γράψιμο και τις ιδέες του Γιόζεφ Ροτ, Εβραίου συγγραφέα από την Αυστρία, ο οποίος έγραψε «Το εμβατήριο Ραντέτσκυ» και στα βιβλία του συχνά παρουσιάζει τη δυναστεία των Αψβούργων ως υπερασπιστές όλων των μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων και των Εβραίων…»

«Με παρακινούν να γράψω την αυτοβιογραφία μου αρκετά συχνά και με πολύ δελεαστικές προτάσεις, διάφοροι εκδότες. Δεν είμαι διόλου πεπεισμένος ότι η ζωή μου έχει υπάρξει αρκετά ενδιαφέρουσα. Η αυτοβιογραφία μου είναι αυτό εδώ το βιβλίο».   «Με ρωτούν τι σημαίνουν κάποια τραγούδια, όπως το Rent φερ’ ειπείν. Ποτέ δεν είμαι σίγουρος για το νόημα και αυτό το αίνιγμα είναι κάτι που μου αρέσει πάντα στα ποπ τραγούδια. Μπορεί να άκουσα κάποιον κάποτε σε κάποιο γκέι κλαμπ να λέει για κάποιον άλλον «Α, αυτός είναι ‘νοικιασμένος’ [rent]»… Πάντα υπήρχε ένα στοιχείο πρόκλησης στους στίχους μας. Είναι μια έκφραση «nostalgie de la boue», νοσταλγίας του υπονόμου. Και τους δύο μας έλκυε πάντα το πάθος που κρύβεται στη ζωή του δρόμου»

«Δεν γράφω για τη ζωή μου με τον ευθύ, «βιωματικό» τρόπο που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι καλλιτέχνες στις μέρες μας. Καμιά φορά σκέφτομαι: ‘Πού είναι η τέχνη , πού είναι η ποίηση σ’ αυτό;’ Φοβάμαι ότι δεν με εκφράζει καθόλου αυτός ο τρόπος, δεν είμαι εγώ. Δεν έχει να κάνει με προσωπικές αντωνυμίες, έχει να κάνει με την ποίηση τελικά».

«Συνάντησα πρώτη φορά τον Τζορτζ Μάικλ το 1982 όταν ως δημοσιογράφος ακόμα του Smash Hits, πήρα συνέντευξη από τους Wham. Η τελευταία φορά που τον είδαμε ήταν ακριβώς τριάντα χρόνια αργότερα κατά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών του Λονδίνου. Κάποιος από το διπλανό μας καμαρίνι είχε έπαιζε μουσική απίστευτα δυνατά. Ζήτησα από τον μάνατζερ μας να πάει να του ζητήσει να την χαμηλώσει. Μετά από λίγο ανοίγει απότομα η πόρτα και εισβάλλει μέσα ο Τζορτζ – που δεν τον είχαμε δει από τότε που μπήκε φυλακή – φωνάζοντας: «Εσύ ζήτησες να χαμηλώσω τη μουσική»; «Ναι, εγώ» του είπα. Και τότε αυτός ανοίγει τα χέρια και μου λέει: «Έλα να σ’ αγκαλιάσω». Και αμέσως γυρνάει πίσω στο καμαρίνι του και βάζει να παίξει το δικό μας το West End Girls – στη διαπασών».

Αναδημοσίευση από τη LIFO

Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει την 1η Νοεμβρίου, το επίσημο launch όμως θα πραγματοποιηθεί σήμερα Δευτέρα 22 Οκτωβρίου και μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει ζωντανά από την σελίδα στο facebook του εξαιρετικού μουσικού site, The Quietus. Η ζωντανή μετάδοση ξεκινά στις 10 μ.μ. ώρα Ελλάδος. 

Ο Moby ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσουν νέα απομνημονεύματά του με τίτλο «Then it Fell Apart».

Ο Moby ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσουν νέα απομνημονεύματά του με τίτλο «Then it Fell Apart».

Ο Moby ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσουν νέα απομνημονεύματά του με τίτλο «Then it Fell Apart». Το βιβλίο θα είναι η συνέχεια του Porcelain του 2016 και θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο.

Το Then It Fell Apart περιγράφεται ως «ένα ταξίδι στη σκοτεινή καρδιά της φήμης και στους δαίμονες που παραμονεύουν κάτω από την ακτινοβολία και την επιδειξιομανία στον τρόπο ζωής των διασημοτήτων».
Ο Στίβεν Κόλμπερτ, παρουσιαστής της εκπομπής The Late Show with Stephen Colbert δήλωσε για το βιβλίο: «Κατά κάποιον τρόπο αυτό το χρονικό μιας μακράς, σκοτεινής νύχτας της ψυχής περιλαμβάνει επίσης αστείες ιστορίες που περιλαμβάνουν τον Τραμπ, τον Πούτιν και μια πραγματικά παράξενη γκάμα αχρείων».
Το καλοκαίρι του 1999, ο Moby κυκλοφόρησε το άλμπουμ που καθόρισε τη χιλιετία, το Play. Όπως τα άλμπουμ που καθόρισαν γενιές πριν από αυτό, το Play είχε τεράστια απήχηση και εκτόξευσε τον Moby στην δόξα, αναφέρεται σε ανακοίνωση του εκδοτικού οίκου.

Ξαφνικά άρχισε να βγαίνει με τους Ντέιβιντ Μπόουι και Λου Ριντ, Κριστίνα Ρίτσι και Μαντόνα παίρνοντας έκσταση για πρωινό (τις περισσότερες μέρες), πίνοντας λίτρα βότκας (καθημερινά) και να κοιμάται με supermodels (σποραδικά). Ήταν μια δίαιτα που δεν μπορούσε να διαρκέσει. Και έπειτα κατέρρευσε.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Moby μίλησε για τη μάχη του με τον αλκοολισμό, όταν παρέλαβε το βραβείο «Rock to Recovery Icon Award».
Το βραβείο «Rock to Recovery Icon Award» απονέμεται κάθε χρόνο σε ένα δημόσιο πρόσωπο, γνωστό σε όλο τον κόσμο, που χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να επηρεάσει μεγάλες μάζες ανθρώπων. Με το βραβείο, τιμώνται καλλιτέχνες που δίνουν μάχη για να ξεπεράσουν τον εθισμό σε μια βιομηχανία γεμάτη προκλήσεις.

O Moby, Αμερικανός μουσικός, DJ, δισκογραφικός παραγωγός, τραγουδιστής, συνθέτης, φωτογράφος και γνωστός ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων νωρίτερα φέτος έθεσε ολόκληρη τη συλλογή δίσκων του, υπογεγραμμένα LP, σπάνιες εκδόσεις, test pressings για πώληση στο online shop του στο Reverb για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Το βιβλίο Then It Fell Apart θα κυκλοφορήσει στις 2 Μαΐου 2019 από τον εκδοτικό οίκο Faber Social.

Pin It on Pinterest